หลังจากที่เราย้ายมา เพื่อนของฉันก็ได้มาเยี่ยม เรานั่งคุยกันในบ้านสักพักแต่ดูเหมือนว่าเพื่อนของฉันจะกระสับกระส่ายอยู่ตลอดเวลา จนฉันเห็นว่าเธอมองไปยังฝั่งห้องตรงข้ามแล้วจู่ๆก็ผลุมผลันขอตัวรีบกลับ ฉันถามว่าเกิดอะไรขึ้นเธอก็ไม่ยอมตอบ จนกระทั่งออกมายืนหน้าบ้านแล้วเธอถึงจะบอกว่า “บ้านเธอมีผี” ฉันก็กลัวเหมือนกับกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น แต่เธอก็ยืนยันที่จะไม่พูดอะไรมากไปกว่านี้ จนเรื่องมันผ่านมาเป็นสิบปีแล้วเพื่อนฉันก็ยังไม่ยอมบอกว่าเห็นอะไร พออยู่ในบ้านนี้ได้ประมาณอาทิตย์นึง ลูกชายวัยสามขวบของฉันก็ถามว่า ผู้หญิงแก่ๆที่อยู่ในห้องน้ำนั้นเป็นใคร?
เช้าวันหนึ่งฉันรีบออกไปทำงานแต่ก็พบว่าตัวเองลืมเอกสารสำคัญไว้ที่บ้าน ฉันจึงย้อนกลับเข้าไปในบ้านอีกครั้ง จู่ๆรูปที่แขวนอยู่บนผนังก็ตกลงมา มันก็ไม่แปลกถ้ามันจะตกแนวดิ่งลงพื้นเพราะอาจจะเป็นได้ว่าตะขอสำหรับแขวนรูปมันหลวมหรืออะไรทำนองนั้น แต่รูปที่แขวนอยู่กลับทิ้งตัวไปทางด้านข้างของผนังไปชนกับโต๊ะเบื้องโมเสกจนแผ่นกระเบื้องหลุดออกเป็นชิ้นๆ
หลังจากอยู่บ้านหลังนี้ไปประมาณหกเดือน ฉันเห็นรอยตัดสี่เหลี่ยมแปลกๆบนพื้น เหมือนว่าพื้นกระดานนี้จะเปิดขึ้นได้ ด้วยความอยากรู้อยากเห็นฉันเลยลองเปิดดูก็พบว่ามีทางเดินลงไปข้างล่างสู่ห้องใต้ดิน แต่เหมือนว่าคงทำด้วยตัวเองเพราะว่าเหมือนเป็นหลุมดินกลวงๆซะมากกว่า ไม่ได้มีผนัง ไม่ได้ปูพื้นด้วยอะไรเลยซึ่งระหลาดมากๆ เพราะปกติแล้วถ้าบ้านที่ตั้งใจจะมีชั้นใต้ดินก็ไม่น่าจะเป็นการขุดดินเอาดื้อๆแบบนี้ ภายในมันมืดมากแต่ฉันก็สามารถสัมผัสได้ถึงหินแปลกๆขนาดใหญ่ มันดูเหมือนก้อนหินโบราณอายุราวๆร้อยกว่าปีได้ ทันใดนั้นก็มีจิ้งหรีดตัวเบ้งกระโดดใส่ ฉันเลยเผ่นออกจาก “ห้องใต้ดิน” ทันที
แล้วก็มาถึงสาเหตุหลักที่ทำให้เราย้ายบ้านหนีทันที คืนหนึ่งฉันนอนอยู่บนเตียงแต่ก็ยังไม่ได้หลับ แล้วก็ได้ยินเสียงเหมือนมีคนเดินเข้ามาในห้อง แต่แล้วฉันก็นึกขึ้นมาได้ว่ามันจะมีเสียงเท้าเดินไปได้ยังไงในเมื่อห้องนอนนี้ปูพรมที่พื้นไปทั้งห้อง แล้วเสียงเดินก็มาหยุดอยู่ข้างเตียง ฉันรู้สึกได้ว่ามีมือมาจับที่แผ่นหลัง ฉันเดาไปว่าคงเป็นลูกชายเลยพูดออกไปว่า “ลูกทำอะไรจ๊ะ” แต่ก็ไม่มีเสียงตอบ ฉันหันหลังกลับไปก็พบว่ามีฉันอยู่คนเดียวในห้อง ฉันลุกขึ้นเดินไปดูที่ห้องนอนลูกชายก็พบว่าเขานอนหลับสนิท.. พอถึงตอนเช้าเราก็เก็บข้าวของย้ายออกทันที
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น